Η αγάπη του Θεού και η ανταπόκρισή μας

Ο Θεός μας έδειξε τόσο μεγάλη αγάπη. Ο Υιός Του έκανε τόσα για μας, για τη σωτηρία μας. Η δική μας αγάπη προς Αυτόν είναι αληθινή, γνήσια, έμπρακτη; Την εκδηλώνουμε, όπως ο Ίδιος μας έχει διδάξει με τον αιώνιο λόγο Του, στους γύρω μας, στα πρόσωπα των αδελφών μας;

«Θεὸν οὐδεὶς πώποτε τεθέαται· ἐὰν ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, ὁ Θεὸς ἐν ἡμῖν μένει καὶ ἡ ἀγἀπη αὐτοῦ τετελειωμένη ἐστὶν ἐν ἡμῖν. Ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ μένομεν καὶ αὐτὸς ἐν ἡμῖν, ὅτι ἐκ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ δέδωκεν ἡμῖν. Καὶ ἡμεῖς τεθεάμεθα καὶ μαρτυροῦμεν ὅτι ὁ πατὴρ ἀπέσταλκε τὸν υἱὸν σωτῆρα τοῦ κόσμου. Ὃς ἂν ὁμολογήσῃ ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ μένει καὶ αὐτὸς ἐν τῷ Θεῷ. Καὶ ἡμεῖς ἐγνώκαμεν καὶ πεπιστεύκαμεν τὴν ἀγάπην ἣν ἔχει ὁ Θεὸς ἐν ἡμῖν. Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστί, καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ Θεῷ μένει καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ. Ἐν τούτῳ τετελείωται ἡ ἀγάπη μεθ᾿ ἡμῶν, ἵνα παρρησίαν ἔχωμεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, ὅτι καθὼς ἐκεῖνός ἐστι, καὶ ἡμεῖς ἐσμεν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ. Φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ᾿ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον, ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχει, ὁ δὲ φοβούμενος οὐ τετελείωται ἐν τῇ ἀγάπῃ. Ἡμεῖς ἀγαπῶμεν αὐτόν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς».

«Ἡμεῖς ἀγαπῶμεν αὐτόν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς»

Την Κυριακή η Εκκλησία μας γιορτάζει τη μετάσταση του Ευαγγελιστή Ιωάννη του Θεολόγου. Και τα αναγνώσματα του Αποστόλου και του Ευαγγελίου είναι από την πρώτη επιστολή και το Ευαγγέλιο του Ιωάννη. Στον Απόστολο μας μιλάει ο άγιος Ευαγγελιστής για το μεγάλο θέμα της αγάπης. Και τελειώνει η περικοπή με μια φράση πολύ σημαντική: Όλοι εμείς οι πιστοί αγαπούμε τον Θεό, επειδή έχουμε γνωρίσει και αισθανθεί βαθειά, ότι αυτός πρώτος μας έχει αγαπήσει.

Η αγάπη του Θεού

Ο Θεός μας, ο πλάστης μας και δημιουργός μας από άπειρη αγάπη, δημιούργησε αυτόν τον όμορφο κόσμο. Και με ιδιαίτερη δημιουργική ενέργεια έπλασε τον Αδάμ και την Εύα. Από την ανυπαρξία μας έφερε στη ζωή και μας χάρισε τόσα αγαθά: Τον ήλιο, τον αέρα, τα λουλούδια και τα πουλιά, τη θάλασσα και τα βουνά, και όλα τα ωραία της γης. Πρώτος Εκείνος μας έδειξε την αγάπη Του με αυτή την υπέροχη δημιουργία. Αλλά και στη συνέχεια, όταν απομακρύνθηκαν οι άνθρωποι από το άγιο θέλημά Του, δεν τους άφησε να χαθούν. Έστειλε «τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόλυται, ἀλλ᾿ ἔχει ζωὴν αἰώνιον» (Ιωάν. γ´, 16). Τον μονογενή Υιό του έδωσε, για να πάθει, να σταυρωθεί, για να μας σώσει από την καταδίκη και τον αιώνιο θάνατο. Ένας γνωστός ύμνος της Εκκλησίας μας λέει πολύ χαρακτηριστικά, ότι ήλθε «πρὸς τοὺς ἀχαρίστους ὁ Εὐεργέτης, πρὸς τοὺς αἰχμαλώτους ὁ Ἐλευθερωτής, πρὸς τοὺς ἐν σκότει καθημένους ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης».

Τι έκανε ο Χριστός για μας

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει για τη μοναδική προσφορά της αγάπης του Χριστού. Σε κάθε ψυχή απευθύνεται ο Κύριος και της λέει: «Ἐγὼ πατήρ, ἐγὼ ἀδελφός, ἐγὼ νυμφίος, ἐγὼ οἰκία, ἐγὼ τροφεύς, ἐγὼ ἱμάτιον, ἐγὼ ρίζα, ἐγὼ θεμέλιον. Πᾶν ὅπερ ἂν θέλῃς ἐγώ. Μηδενὸς ἐν χρείᾳ καταστῇς. Ἐγὼ δουλεύσω. Ἦλθον γὰρ διακονῆσαι, οὐ διακονηθῆναι. Ἐγὼ καὶ φίλος καὶ ξένος καὶ κεφαλὴ καὶ ἀδελφὸς καὶ ἀδελφὴ καὶ μήτηρ. Πάντα ἐγώ. Μόνον οἰκείως ἔχε πρὸς ἐμέ. Ἐγὼ πένης διὰ σέ, ἐπὶ σταυροῦ διὰ σέ... Τί πλέον θέλεις;». Τα πάντα έγινε και είναι ο Χριστός μας για την κάθε ψυχή. Η απέραντη και ανιδιοτελής αγάπη Του, δεν συγκρίνεται με καμιά άλλη αγάπη. Ούτε η αδελφική αγάπη, ούτε η αγάπη ενός καλού φίλου, ούτε η αγάπη της μάνας στο παιδί της μπορούν να συγκριθούν με την αγάπη του Χριστού. Μας αγαπά για να μας λυτρώσει. Να μας σώσει από την αιώνια δυστυχία. Να μας χαρίσει τη σωτηρία της ψυχής μας. Να μας κάνει αιώνια ευτυχισμένους και κληρονόμους της βασιλείας των ουρανών.

Εμείς;

Έχουμε σκεφθεί άραγε σοβαρά, αυτή τη μεγάλη αγάπη του Θεού; Έχει συγκινήσει την καρδιά μας η σκέψη της θεικής αγάπης; Έχει επηρεάσει τη ζωή μας η αγάπη του Κυρίου που με τόση ανιδιοτέλεια μας προσφέρεται; Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης έμπρακτα έδειξε την αγάπη του στον Χριστό και μετά έγραψε τα λόγια αυτά που αναφέρει στην επιστολή του: «Εμείς αγαπάμε τον Χριστό...». Η γνήσια και αληθινή αγάπη του Ευαγγελιστή, φάνηκε στη συμπαράστασή του στις μεγάλες και κρίσιμες ώρες του πάθους του Κυρίου μας. Τον ακολούθησε στις αυλές των αρχιερέων Άννα και Καιάφα. Μόνο αυτός από όλους τους μαθητές στάθηκε κάτω από τον Σταυρό. Και κατόπιν πήρε τη σεβάσμια μητέρα του Κυρίου και την ανέλαβε ως μητέρα του μέχρι την κοίμησή της.

Ο Θεός μας έδειξε τόσο μεγάλη αγάπη. Ο Υιός Του έκανε τόσα για μας, για τη σωτηρία μας. Η δική μας αγάπη προς Αυτόν είναι αληθινή, γνήσια, έμπρακτη; Την εκδηλώνουμε, όπως ο Ίδιος μας έχει διδάξει με τον αιώνιο λόγο Του, στους γύρω μας, στα πρόσωπα των αδελφών μας;

Πηγή: Περιοδικό ΖΩΗ, τεύχος Σεπτεμβρίου 2021